gaya nung tayo'y musmos pa lamang,
tayo ay natatakot sa mga bagay bagay tulad ng multo,aswang at ibang kakaibang nilalang
na likha lamang ng mga kwento at pawang likhang isip lamang
(lolz im saying this in general,ung bout sa aswang medyo d pa ako naniniwala pero about ung ghost wee i believe in ghosts eh pero im not scared lolz)
sa ating paglaki, unti unti nating na-oovercome ang mga takot na ito
(lolz aaminin ko takotg ako sa aswang,pero dko lam bakit bigla nlng nawala lolz)
siguro dahil sa mas nagmamatured ang ating pag iisip,
well ang blog ko ngayon ay medyo seryoso, pero
try kong gawing kenkoy,
bago kasi matulog,nagmumuni-muni muna ako sa mga bagay bagay na nangyayari sakin
so bigla nlng pumasok sa isip ko na gumawa ng blog about d2,
so ayun
this is about overcoming fears
i mean barriers,
barriers kasi it keeps us from not doing things dahil sa may kinatatakutan tayo
ako?takot akong masaktan,not physically ha, i mean sa pag ibig(syet inlab!)
kasi kung sakit din lang, katakot takot na ang dumating sakin dyan with my ex-gf
so ayoko ng maulit,
nowadays medyo napapnsin kong nagfefell na ako sa isang tao
(i dont know if im inlove kasi i dont know kung anu tlga meaning ng word na love)
lets say na special sya, she gives shine on my rainy days, and light on my darkest hours, i mean
in every thing that i do, sya ung person na pag naisip ko "hai buo na araw ko"
im afraid... in what? na magfell na ng tuluyan
yah meron n syang puwang sa heart ko, special place na sya lang ang nandun...
(sa may left corner ng heart ko sa taas ng left ventricle lolz joke lang)
natatakot ako kasi, lam ko na never magfefell sakin ang taong un
she was one of my closest friend, and ayoko na pag nalaman nyang
i have feelings for her eh lumayo sya,
i wont take the risk of crossing the line between love and friendship noh!
coz there will only be two outcome...
its either happiness or losing her..
ryt now, ako ay nakabind sa isang barrier,
i oweiz find myself asking questions,
searching for answers na sa knya ko lamang mahahanap,
i oweiz wanted to tell her how much she mean to me,
pero sa tingin ko, hanggang sa time na maamin ko sa knya ito at maitanong ang mga bagay bagay na hinahanapan ko ng kasagutan,
ay mananatili muna akong nkakulong
at nakatali sa isang balakid na tinatawag na "takot"
takot na mag-isa
takot na mawala sya
takot na masaktan
(lolz emo mode... lolz isa lang itong malaking joke para mapatawa ang mga nadalaw sa blogs ko ahehe alam ko naman na alang nadalaw d2 eh, ahehe)
posted by Shalnark @ 2/09/2007 04:54:00 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home